اين بيت از أبو فراس الحمدانى است « ديوان أبى فراس الحمدانى » طبع بيروت 1959 م ص 88 ، ايضا همين ديوان مصحّح سامى الدّهّان بيروت 1944 م ، ج 2 ص 82 ، و نيز طبع بيروت 1900 م ص 102 ( 70 ) - ص 15 س 9 و 10 گياه سبز و زمرّد . . . الخ اين بيت از ازرقى هروى است و با تفاوتى اندك در « ديوان ازرقى » طبع مرحوم على عبد الرّسولى ص 57 و طبع استاد سعيد نفيسى ص 50 و « المعجم فى معايير أشعار العجم » ص 274 آمده است . انورى نيز اين بيت را در قصيده‌اى تضمين كرده است . « ديوان انورى » ج 1 ص 286 ، ر ك : متن كتاب حاضر ص 15 حاشيهء شمارهء 5 ( 71 ) - ص 16 س 3 و 4 النّار و لا العار . . . الخ آتش نه ننگ ، شمشير نه ستم . ( مراد آنكه : سوختن به آتش بر زندگانى ننگين ، و كشته شدن به شمشير بر تحمّل جور و ستم رجحان دارد . ) « جمهرة الأمثال » ص 187 ، « الشّعر و الشّعراء » ج 1 ص 114 ، « المستقصى فى أمثال العرب » ج 1 ص 351 در « الّلؤلؤ المرصوع » ص 49 آمده است : « العار خير من النّار : قاله الحسن بن علىّ حين اذعن لمعاويّة ، أمّا قول بعض العامّة : النّار و لا العار ، فهو من كلام الكفّار . » ليث بن نصر بن سيّار گويد : النّار لا العار فكن سيّدا * فرّ من العار إلى النّار « التّمثيل و المحاضرة » ص 332 ، ايضا ، ر ك : « التّمثيل و المحاضرة » ص 331 و 332 . ( 72 ) - ص 16 س 4 و 5 چون در نصب آن بزرگ . . . الخ موهم است بدين قاعدهء معروف صرفى كه : عدل و معرفه از شرايط منع صرفست . ( 73 ) - ص 16 س 6 و 7 چون در دو حالت جرّ و رفع . . . الخ يعنى چون آشكارا شد كه در دو حالت پستى رتبت و رفعت منزلت انجام دادن كارهاى گران بر وى دشوار است طرد وى واجب داشتم . اين عبارت مصنّف نيز ، چنان كه شيوهء